Την ιστορία του φαραώ Ακενατόν μας περιγράφει στο βιβλίο του αυτό ο συγγραφέας, με το γνωστό του ανάγλυφο ύφος του. Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας μας περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο μια νεαρή αρχαιολόγος και ένας αιγυπτιολόγος ανακαλύπτουν την αλληλογραφία δυο προσώπων που έζησαν στην αυλή του φαραώ και υπηρέτησαν σε υψηλή θέση...

Θεωρείται το σπουδαιότερο έργο του γνωστού και βραβευμένου Τσέχου συγγραφέα (γεν. 1931).
Η υπόθεση δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερα πρωτότυπο...

Στις αρχές του εικοστού αιώνα μας στη περιοχή του Ολύμπου μεταφέρει το βιβλίο αυτό. Ήταν μια εποχή που σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα υπήρχαν συμμορίες ληστών και ένας εξ αυτών ήταν και ο Μήτσιος Τζιατζιάς στην περιοχή του Ολύμπου...

Μια ιερατική ακαδημία στην Ανδαλουσία είναι το σκηνικό αυτού του βιβλίου. Εκεί έχουμε την αυκαιρία να παρατηρήσουμε ένα μίγμα πνευματικότητας και ευσεβισμού...

Σπάνια βρίσκομαι σε τόσο δύσκολη θέση να μιλήσω για ένα βιβλίο, όπως αυτή που βρέθηκα μετά το διάβασμα του μυθιστορήματος του Juno Dias "Η σύντομη θαυμαστή ζωή του Όσκαρ Γουάο". Και πιστεύω πως καμιά παρουσίαση δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτική του βιβλίου...

Μια ακόμη σελίδα της ιστορίας μας ανοίγει με το νέο της βιβλίο η συγγραφέας και μας μεταφέρει στον Πόντο για να μας διηγηθεί την ιστορία μιας οικογένειας, η οποία με τον ξεριζωμό χώρισε στα δυο, καθώς ένα μέρος της δεν κατάφερε να διαφύγει και έμεινε στη Τουρκία...

Κάποιο κριτικοί πιστεύουν πως η επιτυχία του πρώτου μυθιστορήματος της Ρεμπέκα Μίλλερ, κόρης του Άρθουρ Μίλλερ, που ήδη βρήκε την κινηματογραφική του μεταφορά, δεν είναι άσχετη με το βαρύ όνομα που κουβαλάει η συγγραφέας. Δεν ξέρω αν αυτό συνέβαλε, όμως "Οι κρυφές ζωές της κυρίας Λι" είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μυθιστόρημα...

Μια συνέντευξη με τον διάσημο κουβανό συγγραφέα Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες

Τρία μικρά διηγήματα περιλαμβάνει το συγκεκριμένο βιβλίο, τρεις μικρές ιστορίες τεσσάρων ατόμων που γνώρισαν τον πόνο και που άντεξαν.

Στο πρόσωπο του Νίκου Κουνενή η διαχρονική ελληνική σάτιρα βρίσκει έναν ακόμη άξιο εκπρόσωπό της. Μέσα από το πρόσωπο του δημοσιογράφου Ηρακλή Γαρυφαλλίδη ή Σπίλου σατιρίζει την εικόνα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας με τον πιο ανάγλυφο τρόπο...

Η πρώτη σκέψη που μου έρχεται στο νου καθώς αναπολώ όσα διάβασα στο βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου "Ο χρόνος πάλι" (Πατάκης 2009) είναι "βαρυστομάχιασμα". Πώς νιώθεις σωματικά όταν κάποτε παρασυρθείς και καταναλώσεις μεγάλες σε ποσότητα και ποικιλία τροφές, έτσι ένιωσα πνευματικά διαβάζοντας αυτό το βιβλίο...

Σβήσε, γράψε, γράψε, σβήσε, ξανακοίτα. Κι όλο πάλι απ’ την αρχή. Μη σου φύγει ο πυρήνας, μη χάσεις εκείνο τον μικρό ρυθμό που θες να συγκρατήσεις σ’ εκείνο το μικρό, το ελάχιστο σημείο, μην και δεν καταφέρεις να διατηρήσεις μέσα σου το αρχικό αίσθημα, εκείνη την αδιόρατη κλοτσιά που σ’ έκανε να γράψεις ένα ολόκληρο κατεβατό...

Μόλις έχω τελειώσει το έκτο (από τα οχτώ μεταφρασμένα στα Ελληνικά) βιβλίο του David Lodge. Τίτλος, "Ανήκουστος βλάβη", κάπως προβληματική απόδοση του τίτλου του πρωτοτύπου "Deaf Sentence". Τι είναι αυτό, αλήθεια, που με γοητεύει σ' όλα τα βιβλία του Lodge...

Την αγάπη μάς περιγράφει στο βιβλίο της αυτό η συγγραφέας, την αγάπη όπως αναπτύσσεται ανάμεσα σε δυο παιδιά και μεγαλώνει με το πέρασμα του χρόνου...

Μια απλή ανθρώπινη ιστορία μάς περιγράφει στο βιβλίο της αυτό η συγγραφέας, μια ιστορία η οποία ξεκινά σε κάποιο νησί κοντά στην Αττική και μεγάλο μέρος της εξελίσσεται στο νησί αυτό...