Ένα βιβλίο που μας πάει μπροστά προτάσσοντας διαρκώς την έννοια και τη σημασία της σχέσης ως κλειδί για την ουσία της εκκλησίας και της θέσης της στον κόσμο σήμερα. Διαθέτει κριτική ματιά, συχνά είναι «ενοχλητικό» γιατί συζητάει ανοιχτά θέματα της ιστορικής εκκλησίας, εμπλοκές και διαπλοκές με συμφέροντα, χωρίς να θέλει να χαϊδέψει τα αυτιά κανενός.

Δάσκαλος, γεμάτος ενέργεια, συχνά υπερκριτικός με το Βυζάντιο, αλλά πολύ ανοιχτός σε σύγχρονα ρεύματα, o καθηγητής Σάββας Αγουρίδης έφυγε από τη ζωή.

Γίνονται τελικά θαύματα; Πολλοί πιστεύουν πως ναι. Πως εξηγούνται όμως τόσα συμβάντα από την καθημερινή ζωή, που συνεχώς αποδεικνύουν το αντίθετο;

Ποιός νομίζετε οτι διαμόρφωσε την χριστιανική ιδεολογία και τρόπο σκέψης; Ο Χριστός; ΛΑΘΟΣ! Ελάχιστα συνέβαλε! Τη μεγαλύτερη συνεισφορά είχε ο «ισαπόστολος» Παύλος. Διαβάστε για να καταλάβετε...

Ήταν ο Χριστός ένας πράος και ειρηνιστής διδάσκαλος; Ή μήπως διέταζε τους μαθητές του να μαχαιρώνουν κόσμο, έκανε δέντρα να ξεραθούν και πετούσε ρατσιστικά σχόλια σε πονεμένες μητέρες; Διαβάστε και θα δείτε...

Υπήρξε πράγματι ο Χριστός; Κι αν ναι, ήταν όπως ακριβώς τον περιγράφουν τα ευαγγέλια; Μια σύντομη μελέτη που δεν θα διαβάσετε σε κανένα βιβλίο θρησκευτικών...

Ένα θέμα που πιθανότατα μας έχει απασχολήσει όλους είναι η ύπαρξη ή όχι Θεού. Στο παρόν άρθρο αναλύονται οι κυριότερες φιλοσοφικές, αλλά και λαϊκότερες θέσεις.

Θα σταθώ στον πιο αιρετικό από τους ποιητές που δεν είναι λαϊκοί. O Nικόδημος το 1972 εγκατέλειψε τη Νομική όταν εγκαστάθηκε στον Άθω, πριν το Bατοπέδι. Σήμερα, ο Nικόδημος επανεμφανίζεται με την «Aναδάσωση μνήμης».

Ὁ Μηνιάτης δὲν ἦταν 20 ἐτῶν, στὴ Βενετία, ὅταν σὰν τραγωδοποιὸς πλέκει τὸ ἐγκώμιο τῆς Θεοτόκου. Tης ἀναγνωρίζει ἀξίες τῆς ἀρχαιοελληνικῆς θρησκείας ποὺ ἐνόχλησαν τὸν ἐκδότη του Ἄνθιμο Μαζαράκη.

To παράδοξο φαινόμενο της προσωπικής απάρνησης από τον μοναχό κάθε ιδιοκτησίας και από την άλλη της συσσώρευσης κεφαλαίων στη μονή που εγκαταβιώνει. Και ένα σχετικό κείμενο του Μηνιάτη για τη φιλαργυρία.

Ποίηση τοῦ πολυταξιδεμένου, φυλακισμένου, πατέρα ἑνὸς κοριτσιοῦ, καὶ ἁγιορείτη Ξηροποταμινοῦ, Καισάριου Δαπόντε.

Φτάνει ο καιρός που μπορεί να μιλήσει κανείς για την ηδονή χωρίς να χρειάζεται να υπερασπιστεί κάτι. Aς πούμε ένα σύστημα ηθικής, που είναι ευάλωτο, ως ανθρώπινη κατασκευή.

Το μάθημα των θρησκευτικών εξάντλησε τον ομολογιακό του χαρακτήρα. Και, γενικά, δείχνει να μην ωφελεί πουθενά… Κι ας συμφιλιωθούν οι ενδιαφερόμενοι με αυτή την είδηση. Χωρίς κραυγές και μισαλλοδοξίες.